Moje pierwsze zlecenia w firmie projektowej nie były łatwe. Otóż kiedy już je opracowywałam ciągle coś nie było dobrze. A to kreska była nie taka, a to roślinka nie w tym miejscu co należało i tak na okrągło. Wydawało mi się to znacznie bardziej proste, lecz kiedy obserwowałam to z boku. Nie łatwo było mi się przystosować, że wciąż ktoś mnie gani i próbuje pouczać. Wszakże ja to wszystko znakomicie znałam. Nie orientuję się, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo wiele planów trzeba było robić nocami – nie mam pojęcia, ale jedno jest oczywiste – nie spodziewałam się, że pierwsze kroki mogą być aż tak trudne…
Pewnego dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że są one moim przeznaczeniem. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak gładko jak te projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystkie detale o nich. Jakich narzędzi użyć, jakdokonać zbliżenia, jak wykonać super perspektywę, co ze sobą powiązać.Oczywiście nigdy nie bawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Wreszcie odnalazłam coś co dało mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Kierownictwo było ze mnie mocno zadowolone, projekty domów były wykonane zawsze na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje opinie a właśnie ich. Byłam z siebie taka dumna. Nareszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie w efekcie stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, że wszystko ułożyło mi tak pozytywnie. Mam cichą nadzieję na nagrodę za to wszystko co robię dla firmy. Tylko wciąż się dziwię: dlaczego nie mogło być tak od samego początku?